UWV-keuring& beoordeling

De WIA-beoordeling is het onderzoek waarmee het UWV vaststelt of u recht heeft op een WIA-uitkering. Het UWV kijkt naar uw gezondheid, uw mogelijkheden om te werken en wat u nog kunt verdienen. Ook wordt beoordeeld of uw beperkingen naar verwachting blijvend zijn. Vaak bestaat de beoordeling uit een medisch en een arbeidsdeskundig onderzoek, maar niet iedereen krijgt dezelfde gesprekken. De uitkomst wordt vastgelegd in een beslissing over uw arbeidsongeschiktheid en eventuele uitkering.

De verzekeringsarts van het UWV beoordeelt welke gevolgen uw gezondheid heeft voor uw mogelijkheden om te werken. Daarbij kijkt de arts naar uw klachten, functioneren, medische informatie en de verwachting over herstel. De bevindingen worden vastgelegd in een medisch rapport en, waar nodig, een Functionele Mogelijkhedenlijst. Deze beoordeling vormt een belangrijke basis voor de beslissing over uw uitkering. De verzekeringsarts beoordeelt uw situatie voor de sociale zekerheid en neemt de behandeling door uw eigen arts niet over.

Belastbaarheid beschrijft wat u lichamelijk en psychisch aankunt bij het werken. Het gaat bijvoorbeeld om tillen, concentreren, omgaan met anderen en het aantal uren dat u kunt werken. Bij een WIA-beoordeling wordt uw belastbaarheid medisch onderzocht en zo nodig vastgelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst. De arbeidsdeskundige vergelijkt deze mogelijkheden met de eisen van werk. Voor de beoordeling zijn daarom de concrete gevolgen van uw klachten voor uw functioneren van belang.

In de Functionele Mogelijkhedenlijst, afgekort FML, legt de verzekeringsarts vast welke mogelijkheden en beperkingen u heeft voor werk. De lijst omvat zes gebieden, waaronder persoonlijk en sociaal functioneren, bewegen, houdingen en werktijden. De arbeidsdeskundige gebruikt deze informatie om te beoordelen welke functies medisch bij u passen. Een onvolledig beschreven beperking kan daardoor doorwerken in de uitkomst van de WIA-beoordeling. De FML zelf bepaalt nog niet welk arbeidsongeschiktheidspercentage u krijgt; daarvoor is ook de arbeidsdeskundige beoordeling van belang.

Een urenbeperking houdt in dat u om medische redenen minder uren per dag of week kunt werken. Dit kan bijvoorbeeld nodig zijn bij ernstige vermoeidheid, om verslechtering te voorkomen of vanwege een noodzakelijke behandeling. De verzekeringsarts beoordeelt of zo'n beperking nodig is en moet de omvang onderbouwen. De arbeidsdeskundige houdt ermee rekening bij de beoordeling van passend werk en verdienvermogen. Een urenbeperking leidt niet automatisch tot hetzelfde percentage arbeidsongeschiktheid.

Geen benutbare mogelijkheden betekent dat u volgens de medische beoordelingscriteria op dat moment geen mogelijkheden heeft om te werken. Dit kan bijvoorbeeld spelen bij langdurige bedlegerigheid of ernstige beperkingen in de zelfredzaamheid. Het UWV kan dan op medische gronden volledige arbeidsongeschiktheid vaststellen, zonder functies te selecteren. Voor GBM gelden specifieke criteria. Het oordeel betekent ook niet automatisch dat u een IVA-uitkering krijgt: daarvoor moet de volledige arbeidsongeschiktheid bovendien duurzaam zijn.

De arbeidsdeskundige van het UWV onderzoekt welk werk past bij uw vastgestelde mogelijkheden en wat u daarmee kunt verdienen. Daarbij tellen ook uw opleiding en werkervaring mee. Bij een WIA-beoordeling gebruikt de arbeidsdeskundige deze gegevens om uw arbeidsongeschiktheidspercentage te bepalen. De medische beperkingen vormen het uitgangspunt voor dit onderzoek. De geselecteerde functies zijn bedoeld om uw verdienvermogen te beoordelen; het zijn geen vacatures waarop u voor deze beoordeling moet solliciteren.

Een arbeidsdeskundig onderzoek brengt in kaart welk werk u met uw mogelijkheden, opleiding en ervaring kunt doen. Bij het UWV wordt daarbij ook onderzocht welk inkomen u met dat werk kunt verdienen. De arbeidsdeskundige kan uw huidige werkzaamheden beoordelen of passende functies gebruiken voor een theoretische berekening. De bevindingen worden vastgelegd in een rapport en wegen mee in de beslissing over uw uitkering. Het onderzoek moet aansluiten bij de medisch vastgestelde belastbaarheid.

Het maatmanloon is het loon dat u zonder uw ziekte zou kunnen verdienen met het werk dat als uitgangspunt voor de beoordeling geldt. Meestal sluit dit aan bij uw werk voordat u ziek werd. Het UWV vergelijkt dit loon met uw resterende verdiencapaciteit om uw arbeidsongeschiktheidspercentage vast te stellen. Het maatmanloon heeft een andere functie dan het WIA-dagloon, dat wordt gebruikt bij de berekening van de uitkering.

Restverdiencapaciteit is het inkomen dat u volgens het UWV met uw beperkingen nog kunt verdienen. Dit kan worden vastgesteld aan de hand van passende functies of, als aan de voorwaarden is voldaan, uw feitelijke werk en inkomsten. Het bedrag kan dus afwijken van wat u werkelijk verdient. De restverdiencapaciteit wordt gebruikt om uw arbeidsongeschiktheidspercentage te berekenen. Bij gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid bepaalt dit bedrag ook de inkomenseis voor een WGA-loonaanvullingsuitkering.